NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
SERIAL ZOSTAŁ OPARTY NA PRAWDZIWYCH WYDARZENIACH HISTORYCZNYCH
NAZWY ORGANIZACJI I OSOBY UKAZANE W NIM SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 7
Miło pana widzieć,
dla odmiany za dnia.
Co pana tu sprowadza?
Czy pani oferta wciąż jest aktualna?
Jaka oferta?
Żebyśmy spróbowali.
Zdecydowałem się.
Spróbujmy. Miłość.
Ze mną.
Spróbujmy tego.
Oczywiście.
Mam nadzieję, że pan to przemyślał. Tyle to trwało.
Co teraz?
Przedstawimy się sobie.
Jestem Ae-sin z rodu Go.
Pańskie imię już znam.
Eugene Choi.
Niedługo będę mogła je przeczytać.
Jestem Choi Yu-jin.
Yu-jin!
Idź. Biegnij najdalej, jak potrafisz.
Tak brzmiało pańskie nazwisko w Joseon?
W Ameryce brzmiało tak samo.
Amerykanie
wymawiają je inaczej.
Rozumiem.
Uczę się, ale przede mną długa droga.
Co powinniśmy teraz zrobić?
Uścisk dłoni.
- Uścisk dłoni? - Amerykańskie powitanie.
Dowód, że nie dzierży się w ręku broni.
Podoba mi się.
Ta „miłość” jest prostsza, niż myślałam.
Najtrudniej zacząć.
Ile mamy trzymać się za ręce?
Aż zechce pani chwycić za broń.
Nie chcę tego robić na razie.
Czekają na mnie.
Proszę nie przemęczać się na lekcjach angielskiego.
Proszę zaczekać.
Odprowadzę panią Ae-sin i wrócę.
Chyba pomylili klucze.
Dlatego nie mogę otworzyć.
Proszę. Otwarte.
Nie wchodzisz?
Stoisz mi na drodze.
Otwórz sobie sam.
Sądziłem, że złapiesz.
Nienawidzisz mnie,
bo jestem synem swojego ojca i wnukiem swojego dziadka?
Po prostu cię nie lubię.
No tak.
Od samego początku nie przypadłem ci do gustu.
Miło mi to słyszeć.
Co cię tak wiecznie bawi?
Zawsze musisz się uśmiechać?
Nie zawsze. Nie trafiłeś jeszcze na odpowiedni moment.
Nie powiesz mi, kto to był?
Powiedz, kto jest winny.
Mój ojciec
czy może dziadek?
Dlaczego pytasz mnie?
Jeśli tak cię to ciekawi, mogłeś zapytać rodziców.
Myślałem, że byłeś u nich z wizytą.
Ich się boisz, a mnie nie?
Jak się czują?
Twoi rodzice.
Nie przyszedł, mimo że podmieniłam klucze.
Rety. Jestem żałosna.
Dobry wieczór. Stolik przy oknie dla pana?
Nie przejmuj się panem.
Nie zostanie na długo.
Oczywiście.
Myślałem, że ten hotel będzie mniejszy.
Jak ci się wiedzie?
Straciłam męża i zostałam wdową.
Ostatni raz widzieliśmy się ponad dziesięć lat temu, Rinoie.
Byłem zajęty. Nie mogłem przyjść na pogrzeb.
Był ogromny,
łzy młodej wdowy wzbudziły ciekawość.
Zastanawiano się, czy płacze z żalu,
czy z radości.
Kobiecie nie przystoi sarkazm.
Widziałem ulotki z wizerunkiem twojej matki
w porcie Jemulpo i na dworcu.
To twój pomysł?
Co trzy miesiące najmuję ludzi, by się tym zajęli.
Widziałeś ulotki.
Zatem pieniądze nie poszły w błoto.
Zamiast trwonić energię, skup się na prowadzeniu hotelu.
Wątpię, by twoja matka nadal żyła.
W którym pokoju będzie najciszej?
Potrzebuję noclegu.
Drzwi hotelu otwarte są dla zwolenników Japonii, Ameryki,
Rosji, dla patriotów,
a nawet bezdomnych psów.
Ale...
nie dla ciebie, Rinoie.
Nie widzę powodu, dla którego miałabym dać ci nocleg,
skoro należę do rodu Kudo.
Wyjdź.
Komu wszystko zawdzięczasz?
Gdybym cię nie wydał za tego starca,
nigdy nie zostałabyś właścicielką tak wielkiego hotelu.
Później kogoś przyślę,
przygotuj mi pokój.
Przyczyna śmierci mojego męża
pozostaje niewyjaśniona.
Ostrożnie.
Nigdy nie wiadomo, co tu podadzą do jedzenia.
To prawda?
Co takiego? Przyczyna zgonu mojego męża?
Boisz się?
Masz powody?
- Dowiem się, gdy wypiję. - Na pewno?
Jeśli moim przeznaczeniem było przeżyć, by zginąć z twoich rąk,
to nie mam wyboru.
Jestem zła.
Co ona w sobie ma,
że i ty, i ten bezdusznik tak do niej lgniecie?
Jeśli zrobię coś Ae-sin, wina spadnie też na ciebie.
Dlaczego musisz wspominać jej imię, kończąc żart?
Nie rób tego więcej.
Skąd znasz lorda Lee Wan-ika?
To mój ojciec.
Jesteś jego córką?
Nie jesteśmy podobni?
Powiedz, że nie.
Ani trochę.
Dlatego potrzebuję ochrony.
Za wiele zniósł.
Co takiego?
Moją matkę,
moją młodość,
moje imię.
Jak brzmiało imię, które straciłaś?
Lee Yang-hwa.
Ładnie.
Obawiam się,
że moi ludzie go pilnują.
Zapłacę więcej.
Myślisz, że to on płaci za nasze usługi?
Może i jesteś bogata,
ale nie tak jak Japonia.
Wygląda na to, że długo pożyje.
Obawiam się, że tak.
Pracuję tylko tyle, za ile mi zapłacono.
Właśnie do niego idę.
Nie jedz niczego, co wygląda na smaczne.
Co się stało z tą wredną Amerykanką?
Wyjechała z Hanseong.
Jak to wyjechała?
Wywiozła ze sobą certyfikat?
Wyjechała z Hanseong.
Nie mówiłem, że do Ameryki.
Szukałem wszędzie, nawet w brudnych pieluchach,
ale nic nie znalazłem.
Czyli go nie masz?
Wiadomo o nim od jakiegoś czasu,
ale nikt się ostatnio nie wzbogacił
ani nie słychać, żeby tak się miało stać.
Moim zdaniem certyfikat przepadł.
Albo gdzieś butwieje,
albo ma go ktoś, kto nie zna jego wartości.
To chyba nam wystarczy.
Cesarz kupił statek od Japończyków.
Kosztował 550 000 jenów.
Wiesz,
że cesarz ma 100 000 jenów ukrytych w banku rosyjsko-chińskim.
Ten certyfikat jest wart 100 000 jenów.
Naprawdę wierzysz, że gdzieś sobie butwieje?
Jeśli Japończycy dostaną te pieniądze,
będą mogli wykupić linię kolejową Gyeongui.
To będzie koniec dla Joseon,
a armia japońska uzyska drogę do Rosji.
Z kolei Armia Sprawiedliwych
kupiłaby za nie dynamit, żeby wysadzić linie kolejowe.
A ty co byś za nie zrobił, panie?
Mógłbym sprawić, że cesarz Joseon
nie będzie mógł spać.
Bez względu na obrót spraw dla Japończyków,
to ja zamierzam pociągać za sznurki.
Siedzi przede mną największy zdrajca świata.
Nie wtykaj nosa w nie swoje sprawy, wędliniarzu.
Po prostu to znajdź.
Niech pan liczy się ze słowami, gdy ze mną rozmawia.
A co, jeśli to ja będę mieć dokument?
Spędzi to panu sen z powiek?
Co insynuujesz?
Wie pan, że tacy plugawcy jak ja
nie cofną się przed niczym, by postawić na swoim.
Coś ty powiedział?
Że nasza umowa właśnie została zerwana.
Miłego wieczoru.
- Przynieś drugą butelkę. - Oczywiście.
To były naprawdę okropne dni.
Zasraniec.
Pożałuje tego.
Idioci!
Ludzie w Joseon dzień i noc plotkują
o tym, jak Amerykanie upokorzyli żołnierzy Wielkiej Japonii.
Wiecie, jakie to uwłaczające?
Co to miało znaczyć?
Odpowiadać.
Kto nie zaczekał na rozkazy i narobił tego bałaganu?
Sierżant Tsuda wydał rozkaz do ataku.
Nie mogłem go powstrzymać.
To stało się tak nagle.
Przepraszam.
A więc tak?
Ty jesteś winny?
Nie mam nic na swoje usprawiedliwienie.
Ja, żołnierz Wielkiej Japonii,
upokorzyłem cesarza.
Za swoje grzechy odpokutuję śmiercią.
Bardziej bezużyteczni są ci
z niewyparzoną gębą.
Lepszy szaleniec niż donosiciel.
Spróbuj popełnić podobny błąd
i podzielisz jego los.
Zabrać go.
Tak jest!
Wczoraj dostaliśmy wypłatę.
Mógł jej ze sobą nie nosić.
Prawda?
Tak, proszę pana.
Posprzątaj tu.
Tak, proszę pana.
Gwan-su!
Nie uwierzysz.
Wiesz, co zrobił Hayashi?
Pamiętasz, jak wtargnęliśmy do placówki?
Ściął żołnierza, który tego dnia...
Kim pan jest?
O to samo miałem pytać.
Co pan tutaj robi?
Najmocniej przepraszam. Proszę zapomnieć o mojej paplaninie.
Cholera.
- Pomyliłem cię z nim. - Jak?
Jesteśmy podobni?
Z twarzy.
Mniejsza.
Powiedz temu Amerykaninowi z Joseon,
żeby uważał.
Japońscy ministrowie i żołnierze postradali zmysły.
Szał w ich oczach...
Nie martw się.
Nie da nikomu sobą pomiatać.
Nie drgnie nawet, gdy ma miecz przystawiony do szyi.
Jak to on powiedział?
Zemstę trzeba wymierzyć osobiście, czy jakoś tak.
Mogą być martwi.
Trochę wyżej.
ZAMKNIĘTE
Wyżej, a nie w prawo!
Dosyć tego. Zabierajmy się stąd.
A jak będzie szukał zemsty?
Wybaczcie.
Musicie mnie wysłuchać. Wejdźmy.
Zamknijcie drzwi.
Zamknąć drzwi?
To dzień naszej śmierci.
Mówiłem ci.
Nawet zbiegły niewolnik może wrócić.
Mamo, nadchodzę.
Choi Yu-jin.
FRANCUSKA PIEKARNIA
Czemu się zatrzymaliśmy?
Proszę o pieniądze.
Kupisz coś słodkiego?
Nie.
Panienka Ae-sun jadła bingsu, czy jak to się nazywa,
i kazała dopisać do pani rachunku.
Co to w ogóle jest to bingsu?
Trzeba się było od razu zadłużać?
Postawcie palankin.
BINGSU
Proszę. Smacznego.
Rety. Wygląda przepięknie.
Jak w pełni rozkwitnięte kwiaty w środku zimy.
Kwiaty?
Flower.
Na literę F.
Tak, dokładnie. Bardzo ładne.
Wystarczy gadania. Proszę jeść.
Dance zaczyna się na D.
Tak pyszne, że mam ochotę tańczyć.
Aż dziw, że panienka Ae-sun zjadła tak mało.
Musiała się powstrzymywać.
Nie mogę iść dzisiaj do szkoły.
Proszę pójść beze mnie.
Masz pieniądze?
Nie, ale panienka ma.
Wezmę dokładkę.
Jak możesz?
Przyszłyśmy razem. Obie weźmiemy dokładkę.
Dwa razy to samo!
A, B, C, D, E, F, G
H, I, J, K
L, M, N, O, P
Q, R, S
T, U, V
W, X
Y i Z
Dobrze. Powtórzymy to, czego nauczyła się pani na zajęciach.
Pamiętam wszystko.
A jak ananas.
B jak banan.
C jak cytryna.
D jak dynia.
E jak Eugene.
- F jak... - Słucham?
Tak?
E jak co?
E jak...
Europa.
F jak forteca.
Świetnie. Doskonale pani poszło.
Zatem dzisiaj
nauczymy się liter G, H, I, J, K i L.
L to ulubiona litera wszystkich.
Dlaczego?
L jak „love",
czyli „miłość”.
- „Love”? - Tak.
Podobno to trudniejsze od strzelania z broni
i wymaga pasji. O tę miłość chodzi?
Tak, proszę pani.
Choć nie tak bym ją zdefiniowała.
Zazdroszczę pani.
Pani i pani narzeczony...
możecie oddawać się miłości.
Tylko sęk w tym...
Obiecałam komuś innemu, że to z nim zrobię.
- Proszę? - Znalazłam odpowiedniego mężczyznę.
Zaczęliśmy to kilka dni temu.
To dopiero początek, ale nie jest tak źle.
Pani Ae-sin, tak nie można.
„Miłość” wiąże się z uczuciami.
Mężczyzna i kobieta troszczą się o siebie.
O tym uczuciu mówimy.
Co?
- Co? - Matko!
Spróbujmy. Miłość.
Oczywiście.
Ta „miłość” jest prostsza, niż myślałam.
Cokolwiek bym zrobił,
to przyniesie zgubę Joseon.
On pewnie chce...
zniszczyć mnie.
Zbliżył się do mnie, bo...
Czemu ten mały...
Pójdziesz do placówki w tajemnicy.
Będziemy wiedzieć tylko ty i ja.
Rozumiesz?
Tak, proszę pani.
Zaraz spadnę.
Nie ruszaj się!
Kim jesteś?
Złapaliśmy go, jak wspinał się po murze.
Zajmę się tym.
- Wracajcie do pracy. - Tak jest.
Co robiłeś na murze?
Wygląda jakby mnie złapali,
ale taki był mój plan.
Najprostszy z możliwych.
- Mogę usiąść? - Nie, postoisz.
Po co przyszedłeś?
Moment.
Pani Ae-sin kazała to doręczyć.
Była bardzo przygnębiona, gdy mi to dawała.
Niczego się nie boję.
Tylko pana Go
i pani Ae-sin.
Co to oznacza?
Jeśli moja obecność tutaj się wyda,
zetnę ci łeb
i zrobię sobie z nim wycieczkę po mieście.
Ae-sin ma wybitną ochronę.
Nic takiego nie mówiła, ale na pewno tak myśli.
Na mnie już czas.
Wezwij żołnierzy.
Muszę wejść tak, jak wszedłem.
Dlaczego czyta pan do góry nogami?
To nasz kolejny sekret.
Umiem czytać, ale tego nie robiłem.
Przeczytanie tego listu wymaga odwagi,
a nas dzieli bardzo wiele.
To, że jeden trzyma list do góry nogami, a drugi jak należy?
Hej!
Tak się odzywasz do dorosłego?
Jesteś wyjątkowo...
Ja jestem szefem. Wiesz, co to znaczy?
S, Z, E, F...
Koniec rozmowy.
Pójdę już, proszę pana.
Żeby przeczytać...
- Wyjdź. - Tak jest.
Mówiłam, żebyś była ostrożna.
- Rozumiesz? Nie obierz całego. - Dobrze.
Zimno jest. Dlaczego tak panienka siedzi?
Proszę iść do środka. Nic tu po panience.
Tak.
Siedziałam w pokoju.
Przyjemnie jest wyjść.
Rety. Co też się z nią ostatnio dzieje?
Panienko!
List do pani.
List?
Jak on śmie.
Amerykanin z placówki znowu mnie wzywa?
- Już ja mu pokażę... - To nie z placówki.
- Jak to? - Tak jak ostatnio.
Przyszła pokojówka z hotelu z listem i palankinem.
Odmów jej grzecznie.
Tak jest.
Dlaczego pani to robi?
Na pewno przysłał ją panicz Hui-seong.
- Powinna pani iść... - Jak on śmie to robić!
Matko kochana.
Już nic nie mówię.
Pusty fotel i pusty kieliszek.
Może chociaż kieliszek napełnię?
Odrzuciła kwiaty, palankin,
a nawet tę przystojną twarz.
Nie wiem, co robić.
Nigdy wcześniej nie odmówiła mi żadna kobieta.
Kwiaty dla kobiety?
By wzbudzić w niej zazdrość czy jej schlebić?
Kobiecego serca nie zdobywa się bukietem, który zwiędnie.
Trzeba dowieść swej szczerości.
Im dosadniej, tym lepiej.
Co zatem mam zrobić?
Nie byłem szczery...
przez długi czas, bo dopiero co się poznaliśmy.
Powiedzieć jej, że mam ją w sercu, od kiedy wyjechałem z Joseon?
- Uwierzy tej twarzy? - Nie.
- Dziękuję za radę. - Nie ma za co.
Dużo „nie” słychać z pani ust.
Czym się pan martwi?
Jesteście zaręczeni.
Wystarczy prosty rytuał ślubny,
a pani Ae-sin będzie należeć do pana.
Nikt inny nie będzie mógł jej mieć.
Po co jechać dłuższą drogą, skoro istnieje skrót?
Właśnie.
Obawiam się, że w końcu...
pojadę skrótem...
ze złymi intencjami.
Pani Kudo powiedziała,
że powinnam kąsać, a nie ronić łzy.
Potrzebuję pieniędzy na lekarstwo.
Mam chorą matkę.
Będę więc kąsać, jeśli od tego zależy przetrwanie.
Twoja pani na pewno pożyczy ci odpowiednią sumę.
Tak. To dobra kobieta.
Ale jej będę musiała oddać pieniądze.
Z panem dobiję targu w zamian za to, co mam.
Nie zadłużę się.
Mów zatem.
Przekonajmy się,
czy twoja oferta wystarczy, by uratować matkę?
Miałam dać znać, jeśli zobaczę jakieś papiery.
Widziałam coś, sprzątając pokój Amerykanina.
Koperta z angielskimi napisami.
Co było w środku?
Bałam się, że mogę zostać przyłapana, więc nie zajrzałam.
Zapłaci mi pan teraz?
Muszę wracać. Wyszłam po sprawunki.
Oby to było to, czego szukam.
Nie chcę, by przeze mnie płakała kobieta.
Nadszedł ten dzień.
Jaki dzień?
Przeszukania.
Przeszukać pokój.
Tak jest.
Z pewnością dobrze to pan ukrył.
Jest pan spokojny.
Przeszukacie tylko mój pokój? A pokój 303?
Powody zawodowe czy prywatne?
Jedne i drugie rozwiązuję mieczem,
więc nie ma to znaczenia.
Twoi podwładni są nieostrożni.
Nie są zbyt dobrze wychowani.
To jedyna koperta z angielskimi słowami.
To list prywatny. Nie mogłem...
Nie czytałem go.
Ja to zrobię...
ZMIANA PLANÓW
...dla pana, na głos.
„Zmiana planów,
na które wspólnie przystaliśmy.
Każde z nas musi zrozumieć,
w jakim znajduje się położeniu.
Niech mnie pan nie unika.
Proszę odpisać, jak tylko...
przeczyta pan list”.
Naprawdę to przeczytałeś?
Chyba znalazł pan sobie nowego przyjaciela, odkąd się nie widzieliśmy.
Moje serce krwawi.
Zaplanowaliście coś razem, ale trzeba było zmienić plany.
Takie zmiany często prowadzą do nieszczęść,
a unikanie czegoś - do krwawej jatki.
A więc o tym był ten list.
Jeśli zobaczę pana z kartką papieru w ręku,
zabiję pana, bez względu na jej treść.
Nie tylko mnie nie przypadł pan do gustu,
zalecałbym ostrożność.
Nie chcę, żeby ktoś pana pokiereszował przede mną.
Martwię się o pana.
- Idziemy. - Tak jest.
Tak jest.
Eugene, co się stało?
Co tu się wydarzyło?
To sprawka tych gnid?
Kyle.
Tak.
O co chodzi?
Jesteś ranny?
On potrafi czytać po koreańsku.
O czym ty mówisz?
Dostałeś w głowę?
On czyta po koreańsku.
Na pewno pokój 304?
Tak. Słyszałem, jak tłuką przedmioty.
Słyszałam o zajściu.
Nic panu nie jest?
Stowarzyszenie Musin nie ma litości.
Zwykle spotkanie z nimi kończy się czyjąś śmiercią.
I nie przyszła pani sprawdzić?
Miałam stanąć w pana obronie?
Przyślę kogoś do posprzątania pokoju.
Trzy osoby.
Popsuli ją.
Mógłby ją ktoś naprawić?
Może, nieczęsto widuje się orgel w Joseon.
Znam dobrego kowala, który pracował w odlewni broni.
To pozytywka.
W Japonii mówią na nie orgel.
Mam ją wziąć?
Wystarczy adres kuźni.
To pudełko gra muzykę?
Naprawisz ją?
Nigdy czegoś takiego nie widziałem,
ale większość maszyn działa na podobnej zasadzie.
Muszę ją rozmontować i obejrzeć w środku.
Dobrze?
Jeśli ją naprawisz.
Potrzebuję trzech lub czterech dni.
Dam znać, jak skończę.
Na pewno wiesz, co robisz?
Jeśli darzę kogoś nienawiścią,
nie odkładam wszystkiego na miejsce.
Pan się nie martwi.
Chcę usłyszeć, jak gra.
Była bardzo przygnębiona, gdy mi to dawała.
Pamięta pan miejsce naszego pierwszego spotkania?
Proszę skinąć głową.
W pobliżu była apteka.
Spotkajmy się tam.
Ma pan 30 minut.
ROZMÓWKI KOREAŃSKIE
Dlaczego pan nie odpisał?
Powiedziano mi, że dostał pan list.
- Nie przeczytałem go. - Widziałam, jak pan czytał.
Miał go pan w rękach nawet przed chwilą.
Dlaczego mnie pan unika?
Nie unikam.
Nie przeczytałem go.
Niech pan nie kłamie.
Marna wymówka.
Chyba wie pani już, co znaczy „love”.
Do czego pan zmierza?
Wiedziałam od samego początku.
Więc po co to spotkanie?
Chciałam pana ostrzec.
Być może będę musiała pana zabić.
Mam umrzeć przez miłość?
Nie o to chodzi.
Po prostu chcę, żeby pan zginął.
Dlaczego tak mnie pani nienawidzi?
To był pani pomysł.
Jak pan śmie.
- Potrafi pani się nim posługiwać? - Nie.
Ale szybko się uczę.
Dlatego tak szybko doszła pani do litery L.
Jak go pani naładowała?
- Zdałam się na los. - Porozmawiajmy.
Proszę nie robić nic więcej.
To już od pana zależy.
Proszę odpowiedzieć na moje pytanie, szczerze.
Powiedział pan, że w Joseon do niczego nie dojdzie.
A zaproponował nam „love”.
Chciał pan...
pogrążyć Joseon, tak jak pan mówił?
Nie cały Joseon.
Chciałem kogoś zniszczyć.
Ale gdy teraz o tym myślę,
widzę, że zamiast tego zniszczyłem siebie.
Dlaczego...
pan to zrobił?
Nie wiem.
Może tak zaczyna się zemsta,
a może kończy zazdrość.
Początek zemsty? Co ma pan na myśli?
Zemsty na mnie?
Zrozumiała pani, co znaczy „koniec zazdrości”?
Uznałam, że to wyznanie miłości. Drugie.
A może się mylę?
To już trzecie?
Kiedy zaczęła pani liczyć?
Gdy powiedział pan, że mnie chroni.
Było coś wcześniej?
Próbowałam liczyć.
Ponoć niczego pani nie wie.
Jedyne, na czym się pani zna, to malowanie.
Muszę zaczerpnąć powietrza.
Niech pan się nie rusza.
I co to zmieni?
Ale pyszności.
Smakuje?
Wszystko jest wyśmienite.
Wynocha.
Wynosić się.
Najładniejsza dziewczyna w Japonii pochodzi z Hwawollu.
A ty skąd jesteś?
Nie wiem.
Jestem sierotą.
Poniewierałam się po Tokio,
a potem ściągnęłam do Joseon, bo usłyszałam, że mogę być bogata.
Ja pochodzę ze wsi.
Zbiję fortunę w Joseon
i kupię dom w Tokio.
To drogie miejsce.
Jeśli będzie pan trwonił pieniądze,
nigdy pan nie kupi domu.
Można powiedzieć, że rozbiłem bank.
Potrzebna mi jeszcze tylko sława.
I ona wkrótce nadejdzie.
Los się do pana uśmiechnie.
Czyżby?
Ile ziaren fasoli zjesz w tym roku?
Uwielbiam fasolę.
Zjem do syta.
Około 100?
Nie wyglądasz na taką starą.
Ile masz lat?
Dwadzieścia pięć.
Tylko?
I zjesz 100 ziaren fasoli?
Jesteś z Joseon.
W Japonii na wiosnę, po mamemaki,
każdy je tyle ziaren, ile ma lat.
Nawet jeśli jesteś sierotą, powinnaś to wiedzieć.
Chyba że jesteś kurewką z Joseon.
Sławę przyniesie mi zabicie ciebie.
Urzędnicy codziennie wymieniają się tu informacjami.
Czego się dowiedziałaś, dziwko,
udając Japonkę?
Jeśli chcesz mnie zabić, zrób to teraz!
Nie udawaj Japonki.
Krzycz w swoim języku, to może ktoś ci pomoże.
Co tu się dzieje?
Nie wiem, o co chodzi, ale w Joseon...
Ruszać się!
Gdy gejsza w czerwonym stroju otworzy okno,
to będzie znak.
Co z nią?
Pożyczę.
Proszę tego nie robić.
Ryzykuje pani życiem, idąc nieprzygotowana.
Całe życie się przygotowuję.
Ocalenie jednej kobiety nie ocali Joseon.
Muszę to zrobić.
Pewnego dnia...
ona może stać się mną.
Proszę tu zostać.
Bez obaw.
Pistolet ma tylko pięć nabojów.
Wystarczą mi dwa.
Kto to? Pokaż się.
Gdzie poszedłeś?
Dzikusy z Joseon! Idioci! Wybiję was wszystkich!
Ty popaprańcu!
To nie ty. Nie ty do mnie strzeliłeś.
Cuchniesz alkoholem.
Posłuchaj mnie.
Nieważne, kto do ciebie strzelił.
Ważne, do kogo ty strzeliłeś.
To twój koniec.
Właśnie strzeliłeś...
do Amerykanina.
Ale gdy teraz o tym myślę,
widzę, że zamiast tego zniszczyłem siebie.
Co robisz? Otwieraj drzwi.
Otwieraj!
Wypuść mnie!
Pomogła ci pani Ae-sin?
Była tam?
Tak.
Pewnie dlatego, że to blisko apteki, która służy jej za bazę.
Tylko ona strzela w ten sposób.
Zaskoczył mnie widok mężczyzny, który z nią był.
Ten Amerykanin pełniący obowiązki konsula, który wygląda jak miejscowy.
To był on.
Nie wiem, czy jest tego świadoma,
ale podziękujcie jej ode mnie.
Mogę jej już nie spotkać przed śmiercią.
Dobrze się spisałaś.
Przekażę podziękowania.
Dziękuję.
To zbyt niebezpieczne, żebyś została w Hanseong.
Jedź do Szanghaju.
Dam znać,
jak będę mieć dla ciebie dokumenty i łódź.
Póki co zatroszcz się o nią.
Oczywiście.
Na wydatki w Szanghaju.
Nie oszczędzaj. Wydaj, ile chcesz.
Prezent ode mnie.
Dziękuję.
Dziękuję wam wszystkim.
Uważajcie na siebie, towarzysze.
Panie.
Mamo.
Te kamienie są zbyt ciężkie dla taty.
Moja biedaczyna.
Co ja z tobą pocznę?
Skarbie...
So-a.
Tak?
Jeszcze się spotkamy.
Nie żegnamy się, pamiętaj o tym.
Możemy być silniejsi,
niż przypuszczaliśmy.
Tak, kapitanie.
Mężczyzna, z którym była pani Ae-sin.
Chyba był w chacie.
Ich drogi ciągle się krzyżują.
Może on robi to celowo.
Był też przy piecach.
Jeśli jest tym, kim myślę...
Mojego ojca pobili na śmierć,
a matka rzuciła się do studni.
W całym kraju nie mam dokąd pójść.
Żywi urazę do całego narodu.
Trzeba udać się do placówki.
Jest mi winien pieniądze za alkohol.
Życzę mu szczęścia. Ciekawe, co zrobi Jego Wysokość.
Nie ufam już królowi.
Zaangażowane są placówki obu krajów. Nic mu nie będzie.
Jesteśmy rozdarci między Japonią i Ameryką.
Niewinni Joseończycy dostaną po uszach.
Wasze życie
zależy od cudzoziemców.
Joseon was opuściło.
Król wyrzekł się narodu.
Ja też się go wyrzekłem.
Jeśli wyrzekłeś się króla,
czemu chcesz ocalić Joseon?
By być buntownikiem.
Do tego potrzebny jest mi kraj.
Masz rację.
Wasza Wysokość. Lud z Joseon
spiskował z Amerykanami, planując atak na Waszą Wysokość
- i działając na szkodę Japonii... - Wasza Wysokość.
Nie bez winy jest też japoński żołnierz,
który utrzymywał, że został ranny.
Przeciwnie. Był jedynym napastnikiem
w trakcie strzelaniny.
Wasza Wysokość.
Nie bez winy jest japoński żołnierz,
który został ranny.
Był jedynym napastnikiem w trakcie starcia.
Jak widać, mamy różne spojrzenie na sprawę.
Proponuję wszczęcie wspólnego dochodzenia,
by dociec prawdy...
Strata czasu.
Liczni świadkowie potwierdzili,
kto jest ofiarą, a kto napastnikiem
w tym zdarzeniu, Wasza Wysokość.
Musi mi pan przerywać?
Przepraszam, nie chciałem pana urazić.
Staram się jedynie pomóc.
Nie chciałbym wspominać tej chwili
z zażenowaniem.
Co pan powiedział?
Ministrze Hayashi.
Tak, Wasza Wysokość?
Pijany żołnierz japońskiej armii
zabił dwóch niewinnych mieszkańców Joseon.
Uważa pan,
że życie Joseończyków jest mniej warte niż ranny Japończyk?
To prawda, że pił,
ale był po służbie.
To prawda, że pił,
ale był po służbie.
Japońscy żołnierze noszą ze sobą broń po służbie?
Nosicie ze sobą broń po służbie?
Wasza Wysokość.
Spójrzmy prawdzie w oczy.
Wasza Wysokość.
Spójrzmy prawdzie w oczy.
Jeśli Wasza Wysokość brata się z Amerykanami,
bo ich potęga rośnie...
Ministrze Hayashi, proszę uważnie posłuchać.
Zeznania wszystkich świadków ataku
wskazują na Japończyka jako na sprawcę.
Przebywa pan w naszym kraju,
a pański człowiek zastrzelił dwie niewinne osoby.
Zamiast się pokajać,
twierdzi pan, że bardziej ucierpiał.
Wciąż sądzi pan,
że stoję po stronie Amerykanów?
Ministrze Spraw Zagranicznych, panie Lee, proszę poinformować policję.
Tak jest, Wasza Wysokość.
Żołnierza z Japonii, który zabił niewinnych mieszkańców Joseon
osądzimy według naszego prawa.
- Wasza Wysokość. - Wypuścić Amerykanina...
i stracić Japończyka za morderstwo.
Egzekucję wykona Japonia
pod okiem naszej policji.
To...
mój ostatni akt łaski.
Tak, Wasza Wysokość.
Dziękuję, Wasza Wysokość.
Eugene.
- Bardzo jest źle? - Jest dobrze.
Zabieram cię do szpitala.
Zabiję gnojka, który do ciebie strzelił.
Nic mi nie jest.
Jedź do hotelu.
Mam coś do załatwienia w placówce.
Co takiego?
Chodzi o raport z napadu?
Nie przejmuj się nim.
Mam nie pisać raportu?
Nie musisz się spieszyć.
Swoją drogą
widziałeś kiedyś króla Joseon?
Niezły kostium miał na sobie.
Ładny ten złoty płaszcz.
Ten ze smokiem.
Myślisz, że można je gdzieś dostać?
Spróbuj i zobaczysz, co się stanie.
Następnym razem ciebie przymkną.
Ups.
Panienko.
Coś się stało?
Szefie.
Znam ten charakter pisma.
Proszę?
Oddaj dokument.
PĘDZLE
TUSZE W KAMIENIU
„Zmiana planów,
na które wspólnie przystaliśmy.
Każde z nas musi zrozumieć, w jakim znajduje się położeniu.
Niech mnie pan nie unika.
Proszę odpisać, jak tylko
przeczyta pan...
list”.
Panie!
Jak kazałeś, znalazłem tego sługę sprzed 30 lat
i posłałem go do Amerykanina...
Mój Boże.
O co chodzi, panie?
Dlaczego nie wszedł pan do środka?
Nie mogę ze względu na okoliczności.
Przepraszam za kłopot.
Żaden kłopot.
Chciał mnie pan widzieć?
Kilka dni temu,
kiedy byłem w domu,
powiedziałeś, że kogoś odnalazłeś.
Kto to był?
Pan Kim kazał znaleźć
służącego rodziny sprzed 30 lat,
gdy mieszkali na wyspie Ganghwa.
Dlaczego szukał tego niewolnika?
Nie wiem,
ale ostatnio był tu jeden żołnierz z Ameryki
i narobił zamieszania.
Ale się działo! Miał nawet broń.
Dostałem rozkaz po jego wizycie.
Żołnierz z Ameryki?
Wyglądał jak mężczyzna z Joseon?
Tak, panie. Wyglądał jak my.
Ciekawe...
Dlaczego szukał niewolnika,
a nie arystokraty?
Nie wiem.
Pytałem samego siebie.
Ach, rozumiem.
POKWITOWANIE ZASTAWU
Oddaję to w zastaw.
Słucham?
Na pewno chce, żebyśmy zginęli.
Weź się w garść.
Nie wiem, czy to ma jakąś wartość.
Nie zaglądajcie do środka.
Weźcie to, proszę.
Chłopiec ze skrzyni znów trzęsie się ze strachu.
BANK ROSYJSKO-CHIŃSKI W SZANGHAJU
Chwileczkę.
Chun-sik.
Przynieś certyfikat.
Dobrze.
Płatki z żółtych stają się białe.
Dobre na krążenie krwi.
Kontuzja? Co się stało?
Uroki bycia żołnierzem.
Żołnierz z Ameryki, który wdał się w strzelaninę z Japończykiem...
Chcę odpocząć.
Pokazywanie się tu i tam
musi być męczące.
Dzisiaj ją zobaczę?
Twoją twarz bez uśmieszku.
Podoba ci się? Lepiej bez?
Nie jestem przekonany.
Wyglądasz jak młody panicz.
Panowie kontynuują.
Wyszedłem się przewietrzyć.
Wpadliśmy na siebie przypadkiem. Pewnie się domyśliłeś.
Chyba wykrakałem.
Zmiany często prowadzą do nieszczęść,
a unikanie czegoś - do krwawej jatki.
Postrzelili pana.
- Doceniam troskę. - Trzymam kciuki za pańską śmierć.
Życzyłem panu dobrze
i stało się zupełnie odwrotnie.
Dziś wszyscy czegoś ode mnie chcą?
Wszedł mi pan w drogę...
mimo że...
nigdy nie dostałem szansy.
- Słucham? - Niech pan zajmuje się wojskiem.
Proszę pana.
To, co pan posiada, nie ma już znaczenia.
Dostało się już panu...
coś wartościowego.
Nie wiem, o czym mówisz.
A ja chyba wiem.
Wszyscy się wściekacie z tego powodu.
Teraz rozumiem.
Czy osoba, która stoi u twego boku,
to ta sama osoba, która stoi u mojego?
Choć nieobecna,
jest z nami cały czas.
Ta osoba.
Czy to...
moja narzeczona?
Oby nie.
Nie chcę robić nic złego.
Na razie.
Uratowałam ją. Bo jesteśmy wspólnikami.
Czy ten Amerykanin też ci wtedy pomógł, bo jesteś jego sojuszniczką?
Cesarz Korei.
Niech wyjdzie przed szereg.
Coś jeszcze się wydarzyło, kiedy się urodziłem?
Ty też tam wtedy byłeś. Twoja matka była z tobą w ciąży.
To ty jesteś przywódcą?
W takim wypadku muszę cię zabić.
A przy okazji, czy garnitur dobrze leży?
Jaki garnitur?
Kazano mi zadbać, by jakaś dziewczyna trafiła na pokład.
Gdzie miał się pan z nimi spotkać?
Nawet jeśli z Ae-sin byłby jakiś pożytek,
nie wykorzystuj jej zbyt często. Czasami nie mów jej wszystkiego.
Chcę osobiście zadbać o jej bezpieczeństwo.
Miałaś nie przychodzić, a przyszłaś.
Co więcej, już wiesz.
Napisy: Adam Sikorski